pardon, service !

Dag beste bloglezertjes. Terwijl jullie bibberen gaan wij hier op zoek naar een niet plakkende zonnecreme ;-)

Eerst en vooral willen we iedereen bedanken voor de posts die jullie de afgelopen dagen op de weblog gezet hebben. Het is telkens weer leuk om te lezen hoe onze ervaringen becommentarieerd worden. Diegenen die een berichtje gestuurd hebben voor Benita haar verjaardag willen we ook nog even bedanken, het was er nog niet van gekomen...

Bij deze is de wedstrijd afgesloten. Verschillende mensen hebben het juiste antwoord geraden. Inderdaad na een luttele twintig jaar gaan we het ons riskeren en toch maar in nen boot stappen. Nee, we zijn (voorlopig) nog niet getrouwd hier Australie, ja we hebben lang gepraat van trouwen in Las Vegas. Wat gaat het nu uiteindelijk worden ? Hmm, da's voor jullie een vraag en voor ons ... ook een vraag want we weten het zelf nog niet ;-) Begint in ieder geval maar al te sparen ;-))

Onze laatste dag in Tasmanie hebben we naar goede gewoonte volledig opgesoepeerd. 's morgens zijn we nog naar een zoo geweest waar we de mogelijkheid hadden om naast een wombat en een koala ook een tasmaase duivel (geen tijger he Lieve) te aaien. Benita had er bijna een meegenomen, maar ze moesten hem nog hebben voor de volgende toeristen...

Uiteindelijk hebben we ons nog moeten haasten om op tijd in de luchthaven te zijn om onze auto binnen te doen. Na een kort oponthoud aan de security (We waren vergeten ons zakmes in de bagage te steken), zijn we met pijn in het hart vertrokken richting Sydney.

Ondertussen zijn we in Sydney aangekomen. De eerste kink in de planning hebben we alweer overleefd. Toen we om half elf 's avonds op de luchthaven arriveerden gingen we direkt op zoek naar de airport shuttle die ik op het internet gevonden had. Wat dacht je, die jongens rijden zo laat 's avonds niet ! Voor de rest geen enkele informatie te vinden in de aankomsthal. Uiteindelijk zien we daar een aboriginal staan (tegelijkertijd onzen eersten) met een papiertje in zijn hand. Blijkbaar runt hij een eigen "taxi-bedrijf" en voor een luttele 10 AUD per man voert hij ons naar ons hotel. Aangezien we 20 AUD per man voorzien hadden was dit een goeie deal. Een beetje onzeker (zoals onze medereizigers) zijn we in zijn busje gestapt. Achteraf gezien hadden we nog veel geluk dat we op die zijn aanbod ingegaan zijn want er reed effectief geen enkele bus meer en er stonden zeker nog 200 mensen buiten te wachten aan de taxi's ... die ook allemaal weg waren.

De busrit was een ervaring op zichzelf en na slechts 4 keer te moeten zeggen naar welk hotel hij ons moest brengen werden we dan nog als eerste afgezet ... voor een gesloten deur.

Nu moet je weten dat we aan de rand van Chinatown logeren. Geloof ons vrij, om half twaalf 's nachts op het voetpad tussen dronken chinezen met je valiezen aan je voeten staan is niet echt een gezellig moment. Bellen had geen effect, dus hebben we via de GSM naar het hotel gebeld. Neemt daar zo'n angstig stemmetje op. Pas nadat hij onze gegevens geverifieerd had, liet hij ons binnen (een kollosale chinees van 1m60 van 50kg nat gewogen). Ik vermoed dat ze veel last van bellekentrek hebben ;-)

Gisteren was het Australia Day, wat zoveel wil zeggen als de nationale feestdag van Australie. Om het kort maar krachtig te omschrijven : volk, volk, volk en dan nog eens VEEL volk ! Bij de avondceremonie (met prachtig vuurwerk) was er om en bij de 200.000 man !!! Een geluk dat we goed voorbereid waren, we zaten dan ook op de "vip"-tribune met uitstekend uitzicht op het spectakel. 's Morgens was er vanalles te doen in het centrum van Sydney. Zo hebben we een paar honderd antieke wagens kunnen bekijken en zijn we gans het centrum doorgereden in een antieke dubbeldekker-bus van 1952.

Vandaag hebben we het iets rustigeraan gedaan wegens een stiptheidsactie van onze voeten. Om de een of de andere reden weigeren die jongens nog langer dan een uur aan een stuk te wandelen :-( We hebben daarom een boottocht doorheen de haven gemaakt. Uiteraard hebben we tal van mooie baaien EN een prachtig uitzicht op het opera-gebouw kunnen zien.

Morgen vertrekken we naar de Blue Mountains. Het is niets te vroeg want ondanks de mooie zichten, prachtige gebouwen en uitstekende shopping-mogelijkheden, snakken we allebei naar een beetje rust.

Tot de volgende keer...