Het kan verkeren, zei Bredero
Hallo luitjes,
Deze post werd opgesteld in Alice Springs (The Alice). Het zwoele tropische regenwoud hebben we vervangen door het hete woestijnweertje. Drinken kan je hier nooit snel genoeg doen, het voordeel is dan weer dat je kleren heel snel drogen ;-)
Dus zoals vorige keer gezegd, zijn we op een lekker vroeg tijdstip (3u) opgestaan om een ballonvaart te maken. Na een uurtje rijden (bijna een kangoeroe omvergereden) kwamen we op de vertrekplaats toe. Zes ballons werden naast elkaar opgeblazen. Helaas voor ons kwam ineens de wind opzetten waardoor de ballons begonnen te verschuiven. Met andere woorden de ballontocht werd in allerlijl afgeschaft en de ballons werden zo snel mogelijk leeggelaten voordat er een nest toeristen onder de ballons (of de mand) zouden terechtkomen. En zo stonden we om half negen alweer aan ons hotel met kleine oogjes en zonder ballontocht :-(
In de namiddag zijn we met de boot naar Green Island gevaren. Aangezien het een beetje storm was, was de reis nogal onstuimig. Pittig detail, het was Chinees Nieuwjaar. Het gevolg was dat de boot voor 95 % vol zat met overenthousiaste, zatte, chinezen. De eerste drie golven waren spectaculair en werden gevolgd door gelach, geroep en applaus. Nadien werd het al iets kalmer, en zowaar, sommige chinezen slaagden erin om van kleur te veranderen (groen)....
We hebben een donkerbruin vermoeden dat deze dag de ongeluksdag van de vakantie was. Toen we op Green Island aankwamen, bleek onmiddellijk dat dit een verkeerde keuze geweest was. Ondanks het feit dat dit kleine eilandje voor de helft natuurgebied is, was het massa-toerisme allomtegenwoordig. Overal luidruchtige chinezen, vuile tafels en stoelen, overvolle vuilbakken, en voor de eerste keer hebben we ronduit smerige WC's tegengekomen.
Dit alles was eigenlijk nog niet eens het ergste. De mentaliteit van de werknemers daar liet echt te wensen over. Green Island is vooral gekend om het koraal rond het eiland. Tijdens het snorkelen hebben we chinezen bezig gezien die koraal van de bodem trokken, reuzenoesters aan land brachten, kortom ronduit vandalen. Toen we de redder hierop wezen was zijn reactie zo onverschillig als maar zijn kan "als ze het kunnen oprapen, dan is het dood, maar als ze aan iets levends prutsen, dan moet je het wel melden". Met andere woorden, het is warm, ik ben moe, laat mij gerust...
Bon, na het dipje zijn we naar Alice Springs gevlogen om van daar direkt door te rijden naar Yulara. Dit is het dorpje naast Uluru. Dit was meteen onze kennismaking met de outback van Australie. Deze ervaring is eigenlijk heel kort samen te vatten : vliegen, vliegen en nog eens vliegen, en daarbij bloedheet.
Blijkbaar is het normaal dat je in de zomer vergezeld wordt van tientallen vliegen.
Oeps, ze zeggen hier juist dat den boel gaat sluiten. We posten de rest morgen...
Deze post werd opgesteld in Alice Springs (The Alice). Het zwoele tropische regenwoud hebben we vervangen door het hete woestijnweertje. Drinken kan je hier nooit snel genoeg doen, het voordeel is dan weer dat je kleren heel snel drogen ;-)
Dus zoals vorige keer gezegd, zijn we op een lekker vroeg tijdstip (3u) opgestaan om een ballonvaart te maken. Na een uurtje rijden (bijna een kangoeroe omvergereden) kwamen we op de vertrekplaats toe. Zes ballons werden naast elkaar opgeblazen. Helaas voor ons kwam ineens de wind opzetten waardoor de ballons begonnen te verschuiven. Met andere woorden de ballontocht werd in allerlijl afgeschaft en de ballons werden zo snel mogelijk leeggelaten voordat er een nest toeristen onder de ballons (of de mand) zouden terechtkomen. En zo stonden we om half negen alweer aan ons hotel met kleine oogjes en zonder ballontocht :-(
In de namiddag zijn we met de boot naar Green Island gevaren. Aangezien het een beetje storm was, was de reis nogal onstuimig. Pittig detail, het was Chinees Nieuwjaar. Het gevolg was dat de boot voor 95 % vol zat met overenthousiaste, zatte, chinezen. De eerste drie golven waren spectaculair en werden gevolgd door gelach, geroep en applaus. Nadien werd het al iets kalmer, en zowaar, sommige chinezen slaagden erin om van kleur te veranderen (groen)....
We hebben een donkerbruin vermoeden dat deze dag de ongeluksdag van de vakantie was. Toen we op Green Island aankwamen, bleek onmiddellijk dat dit een verkeerde keuze geweest was. Ondanks het feit dat dit kleine eilandje voor de helft natuurgebied is, was het massa-toerisme allomtegenwoordig. Overal luidruchtige chinezen, vuile tafels en stoelen, overvolle vuilbakken, en voor de eerste keer hebben we ronduit smerige WC's tegengekomen.
Dit alles was eigenlijk nog niet eens het ergste. De mentaliteit van de werknemers daar liet echt te wensen over. Green Island is vooral gekend om het koraal rond het eiland. Tijdens het snorkelen hebben we chinezen bezig gezien die koraal van de bodem trokken, reuzenoesters aan land brachten, kortom ronduit vandalen. Toen we de redder hierop wezen was zijn reactie zo onverschillig als maar zijn kan "als ze het kunnen oprapen, dan is het dood, maar als ze aan iets levends prutsen, dan moet je het wel melden". Met andere woorden, het is warm, ik ben moe, laat mij gerust...
Bon, na het dipje zijn we naar Alice Springs gevlogen om van daar direkt door te rijden naar Yulara. Dit is het dorpje naast Uluru. Dit was meteen onze kennismaking met de outback van Australie. Deze ervaring is eigenlijk heel kort samen te vatten : vliegen, vliegen en nog eens vliegen, en daarbij bloedheet.
Blijkbaar is het normaal dat je in de zomer vergezeld wordt van tientallen vliegen.
Oeps, ze zeggen hier juist dat den boel gaat sluiten. We posten de rest morgen...
posted by Tony en Benita | 8:46 pm
1 Comments:
Hallo toeristen,
Nu zijn jullie wel serieus aan het aftellen, zeker ?! We vrezen dat jullie wel kou zullen afzien, als jullie terug zijn in België. Hoewel het hier niet echt koud is voor de tijd van het jaar, zal het hier voor jullie natuurlijk ijskoud aanvoelen na die temperaturen ginder aan de andere kant van de wereld.
Carnaval was dit jaar echt een groot succes, zenne, met die zachte temperaturen. En net nu konden wij natuurlijk niet meevieren, hè, met dat klein stampertje dat onderweg is ! Maar niet getreurd, volgend jaar vieren we het dubbel, zenne, zeker weten !!!
Benita, je mag gerust zijn, je toekomstig metekindje zit nog altijd veilig opgeborgen in mama's buik. Ze heeft nog geen zin om er uit te komen, ze stampt liever mama haar organen nog wat door mekaar, en hoe ! Met een beetje geluk zul je dus wel op tijd terug zijn voor de geboorte, zenne !
We wensen jullie nog veel plezier gedurende jullie laatste week en geniet er nog dubbel en dik van !!!
Vele groetjes,
Patrick, Nancy, Lincy & klein buikhooligannetje xxx
Post a Comment
<< Home