We stegen met een zucht...
De vorige post moesten we nogal plots afbreken omdat het internet-lokaal toe ging. Bij deze het vervolg.
Zoals reeds vermeld, van zodra je hier buiten komt, wordt je onmiddellijk aangevallen door tientallen vliegen. Blijkbaar is dit het gevolg van de regen die ze hier een paar weken geleden gehad hebben. Inderdaad, ook hier regent het soms.
Dus, zoals voorzien zijn we met de auto naar Yulara gereden. Dit is het toeristen-dorp juist naast Uluru. Dit was enerzijds een verademing om nog eens met de auto te kunnen bollen en anderzijds gaf dit ons ruimschoots de tijd om kennis te maken met de woestijn. Het zand is hier echt wel bloedrood en aan de uitgedroogde kadavers te zien is het hier ook echt wel heel warm.
Uluru, tot halfweg de jaren tachtig gekend als Ayers Rock is waarschijnlijk het bekendste landschapspunt van Australie naast het Sydney Opera House. Het ongelooflijke is het feit dat dit 1 groot rotsblok is ! De eerste dag zijn we er direkt vroeg ingevlogen. Om 10 na 4 zijn we vertrokken om te voet rond Uluru te wandelen terwijl de zon opkwam. Pittig detail, de brochure vermeld geen duidelijke afstanden. Ik schatte ergens een wandeling van 6 km, maar uiteindelijk bleken het er 11 te zijn. Op zich is dit niet al te ver, maar je moet er wel de hitte bijnemen en de tientallen vliegen. Daarbij kwam dan nog eens dat we geen vliegennet hadden, met als gevolg dat we de foto's en het filmen in spoedtempo moesten nemen voor de vliegen in onze oren of neus kropen.
Tijdens de rondwandeling kregen we meer uitleg over wat Uluru voor de aboriginals betekend. We gaan jullie de verhalen besparen want de uitleg zou te lang duren. Wat wel interessant is, is dat de aboriginals Uluru aanzien als de plek waar alles ontstaan is.
's Avonds zijn we naar de Sounds of Silence Dinner geweest. Dit is dineren in stijl onder de sterren terwijl je geniet van de zonsondergang. Of om beter te zeggen, het genieten begint juist na zonsondergang wanneer de vliegen weg zijn. Terwijl we aten konden we genieten van een didgeridoo die trouwens helemaal anders klonk dan in Cairns. Na de maaltijd hebben we een korte astronomie-cursus gekregen, wat uiteraard super-interessant was ;-) De melkweg, de Magelaanse wolken, Sirius, Alfa Centauri, we kennen ze allemaal ;-))
Na zo'n lange dag was het niet te verwonderen dat we 's anderendaags een klein dipje hadden. Een beetje uitslapen (ondanks een heel vroeg telefoontje...) en genieten van de airco bracht ons er weer bovenop. Nog een geluk want in de namiddag zijn we terug naar Uluru gegaan in bijzijn van een aboriginal gids. Deze gaf ons wat meer inzicht in de muurschilderingen in de grotten. Daarnaast kregen we ook uitleg omtrent de traditionele planten en dieren die de aboriginals aten (en soms nog eten). Ook de bekende/beruchte witchetty grub passeerde aan de revue. Dit is de larve van een of andere mot. Groot, wit en krawietelig, brr... Naar het schijnt zijn ze wel heel lekker ;-)
Gisteren zijn we eerst naar Kata Tjuta gereden. Dit is een verzameling van rotsblokken dicht bij Uluru. Deze worden aanzien als een heilige plaats voor de aboriginal mannen. We hebben sterk de indruk dat er daar nog meer vliegen zaten... Nadien zijn we teruggereden naar Alice Springs.
Deze morgen zijn we, opnieuw, op een onmenselijk vroeg uur opgestaan. Voor de tweede keer hebben we de kans gewaagd om eens in een luchtballon te geraken. Een geluk dat er geen derde keer voor nodig was. Deze keer was er niet teveel wind, maar wel juist genoeg om een mooie vlucht te kunnen maken. Het is inderdaad zoals ze zeggen. Mensen met hoogtevrees hebben geen of veel minder schrik in een luchtballon. Diegenen die het nog niet gedaan hebben ... go for it !
Straks nemen we het vliegtuig terug naar Melbourne. Ook hier hebben we onze reisplannen aangepast. In plaats van onze laatste dagen in een drukke stad te verblijven, gaan we twee dagen overnachten op Philip Island. Op die manier kunnen we tot de laatste moment van ons verlof genieten ;-)
Indien we nog tijd/kans hebben, dan posten we nog eens, anders zien we jullie terug in het verre, koude Belgie...
The Globe Trotters
zonsopgang gezien vanuit de luchtballon
Zoals reeds vermeld, van zodra je hier buiten komt, wordt je onmiddellijk aangevallen door tientallen vliegen. Blijkbaar is dit het gevolg van de regen die ze hier een paar weken geleden gehad hebben. Inderdaad, ook hier regent het soms.
Dus, zoals voorzien zijn we met de auto naar Yulara gereden. Dit is het toeristen-dorp juist naast Uluru. Dit was enerzijds een verademing om nog eens met de auto te kunnen bollen en anderzijds gaf dit ons ruimschoots de tijd om kennis te maken met de woestijn. Het zand is hier echt wel bloedrood en aan de uitgedroogde kadavers te zien is het hier ook echt wel heel warm.
Uluru, tot halfweg de jaren tachtig gekend als Ayers Rock is waarschijnlijk het bekendste landschapspunt van Australie naast het Sydney Opera House. Het ongelooflijke is het feit dat dit 1 groot rotsblok is ! De eerste dag zijn we er direkt vroeg ingevlogen. Om 10 na 4 zijn we vertrokken om te voet rond Uluru te wandelen terwijl de zon opkwam. Pittig detail, de brochure vermeld geen duidelijke afstanden. Ik schatte ergens een wandeling van 6 km, maar uiteindelijk bleken het er 11 te zijn. Op zich is dit niet al te ver, maar je moet er wel de hitte bijnemen en de tientallen vliegen. Daarbij kwam dan nog eens dat we geen vliegennet hadden, met als gevolg dat we de foto's en het filmen in spoedtempo moesten nemen voor de vliegen in onze oren of neus kropen.
Tijdens de rondwandeling kregen we meer uitleg over wat Uluru voor de aboriginals betekend. We gaan jullie de verhalen besparen want de uitleg zou te lang duren. Wat wel interessant is, is dat de aboriginals Uluru aanzien als de plek waar alles ontstaan is.
's Avonds zijn we naar de Sounds of Silence Dinner geweest. Dit is dineren in stijl onder de sterren terwijl je geniet van de zonsondergang. Of om beter te zeggen, het genieten begint juist na zonsondergang wanneer de vliegen weg zijn. Terwijl we aten konden we genieten van een didgeridoo die trouwens helemaal anders klonk dan in Cairns. Na de maaltijd hebben we een korte astronomie-cursus gekregen, wat uiteraard super-interessant was ;-) De melkweg, de Magelaanse wolken, Sirius, Alfa Centauri, we kennen ze allemaal ;-))
Na zo'n lange dag was het niet te verwonderen dat we 's anderendaags een klein dipje hadden. Een beetje uitslapen (ondanks een heel vroeg telefoontje...) en genieten van de airco bracht ons er weer bovenop. Nog een geluk want in de namiddag zijn we terug naar Uluru gegaan in bijzijn van een aboriginal gids. Deze gaf ons wat meer inzicht in de muurschilderingen in de grotten. Daarnaast kregen we ook uitleg omtrent de traditionele planten en dieren die de aboriginals aten (en soms nog eten). Ook de bekende/beruchte witchetty grub passeerde aan de revue. Dit is de larve van een of andere mot. Groot, wit en krawietelig, brr... Naar het schijnt zijn ze wel heel lekker ;-)
Gisteren zijn we eerst naar Kata Tjuta gereden. Dit is een verzameling van rotsblokken dicht bij Uluru. Deze worden aanzien als een heilige plaats voor de aboriginal mannen. We hebben sterk de indruk dat er daar nog meer vliegen zaten... Nadien zijn we teruggereden naar Alice Springs.
Deze morgen zijn we, opnieuw, op een onmenselijk vroeg uur opgestaan. Voor de tweede keer hebben we de kans gewaagd om eens in een luchtballon te geraken. Een geluk dat er geen derde keer voor nodig was. Deze keer was er niet teveel wind, maar wel juist genoeg om een mooie vlucht te kunnen maken. Het is inderdaad zoals ze zeggen. Mensen met hoogtevrees hebben geen of veel minder schrik in een luchtballon. Diegenen die het nog niet gedaan hebben ... go for it !
Straks nemen we het vliegtuig terug naar Melbourne. Ook hier hebben we onze reisplannen aangepast. In plaats van onze laatste dagen in een drukke stad te verblijven, gaan we twee dagen overnachten op Philip Island. Op die manier kunnen we tot de laatste moment van ons verlof genieten ;-)
Indien we nog tijd/kans hebben, dan posten we nog eens, anders zien we jullie terug in het verre, koude Belgie...
The Globe Trotters
zonsopgang gezien vanuit de luchtballon
mooi uitzicht MET schaduw van ons vliegmachien
posted by Tony en Benita | 10:58 am
3 Comments:
Was er tijdens die cursus astronomie een telescoop in de buurt?
Zonder lichtvervuiling moet de melkweg indrukwekkend geweest zijn. Het aantal sterren is niet voor te stellen.
Hoe was de maan tijdens de waarnemingen? Waar zullen jullie zijn tijdens de maansverduistering van 3 maart 's avonds?
Groetjes,
Marc Hens
hi,
Wauw een ballonvaart en dan nog met een zonsopgang, zo romantisch :-)
Ik heb al iedere dag gekeken om de verhalen te lezen en ik vind het heel tof en intressant. Kan niet wachten ver de foto's enzo.
Groetjes,
zusje
Hallo Tony en Benita,
het is eind februari dus we verwachten jullie het komende weekend terug thuis.. gewoon om te zeggen dat ik heb genoten van jullie verslagen!!
Martine
Post a Comment
<< Home